Gołuchów po raz drugi i niespodzianka.

15

Dziękuję Wam moje Drogie za wszystkie pozytywne komentarze pod kompletem szydełkowym.

Gdybyście jeszcze były tak dobre i powiedziały mi jak czapeczkę przytwierdzić do tej małej główki to byłabym szczęśliwa, hi, hi:) Wszystko co Jagódce zakładam na głowę, czapka, opaska, chusteczka ląduje na ziemi. Nie pomagają żadne sznurki, odwracanie uwagi, mówienie: "nie wolno", wszystko ściąga. Najgorzej gdy jest dość zimno albo mocno świeci słońce.

 A inne dzieci jakoś noszą, jak to możliwe? Czy ja tylko tak mam?  Ech...

Pojechaliśmy sobie ponownie (pierwszy raz i więcej zdjęć tutaj) na spacer do Gołuchowa. Nie robiłam wielu zdjęć...zrobiłam tylko kilka. Nic wielkiego...ale spacerek był udany:) 

To miejsce szczególnie mi się spodobało. Na podwyższeniu ławeczka i to zajęta przez parę:) a dookoła drzewa...

No i to na co zwykle zwracam uwagę.

Na sam koniec trafiliśmy na pożegnalny pokaz:)

A dziś przyszła do mnie miła niespodzianka:) od Agatki

Dziękuję ślicznie:)

 Pozdrawiam Was ciepło...pora iść spać:)

Czytaj dalej »

Komplet szydełkowy (czapka i szalik) oraz informacja o candy w ...

23

Witajcie, przede wszystkim chcę podziękować z całego serca osobom, którym spodobał się mój kotek ze smoczkiem i oddały na niego głos w Kociej Zabawie. Nie udało mu się wygrać:) jednak cieszę się, że miałam w Was wsparcie:)To dla mnie niezwykle ważne. W ogóle bardzo podobała mi się zabawa, jak również forma oddawania głosów. Komentarze były moderowane i niewidoczne do samego końca. Nikt nie mógł się sugerować głosami innych i werdykt do końca pozostał tajemnicą. Tak powinno być:) Uważam to za uczciwe i sprawiedliwe.

A teraz powiem Wam, że weszłam kiedyś o tutaj i tak mi się spodobało to co zobaczyłam, że od razu zapragnęłam zrobić podobne:) Kasi wyszło cudnie!

A moja wersja wygląda tak:

 Małą "laleczkę" ganiałam po całym ogródku, żeby zrobić zdjęcia. Narobiłam około 30 bo w tak wielkim ruchu była, że wszystko wychodziło rozmyte:) Ale w końcu się udało.

   Postanowiłam dorobić do kompletu wąski szaliczek na malutką szyjkę:

 

Cały komplet prezentuje się tak:

 

Schemat na czapkę gdyby ktoś chciał wzięłam z tego miejsca:) Oczywiście musiałam troszkę zmodyfikować wzorek żeby czapka pasowała na roczną główkę.

A szaliczek zrobiłam tak prościutko: 

I jeszcze taka informacja. Biorę udział w Candy może się ktoś skusi:) Na pewno organizatorom będzie miło:)

Pozdrawiam Was cieplutko i cieszę się, że do mnie zaglądacie:)

Czytaj dalej »

Zakładki do książki i coś jeszcze...

33

Witajcie:)
Dziś tak na szybko mam do pokazania zakładki, które uszyłam całkiem niedawno.
Jedna taka wiosenna:

A druga bardziej poważna:

Jak się podobają?


Chciałabym Was jeszcze zaprosić do pooglądania prac i zagłosowania na jedną z nich w Kociej Zabawie tutaj. Głosik można oddać do  9 maja 2015 r. do godziny 23:59.  


No i jeszcze pochwalę się wygraną:)
Brałam udział w rozdaniu książkowym tutaj i akurat mi się poszczęściło:)
Otrzymałam taką oto książkę:

 

Zapowiada się ciekawie, ale póki co, czeka w kolejce:)

Pozdrawiam cieplutko, radośnie, wiosennie i życzę wszystkiego dobrego. 

Dziękuję za Waszą obecność i każde słowo:) zmykam, bo pracy mnóstwo...

Czytaj dalej »

Hello Kitty ciut inaczej.

32

 

Witajcie:) To właśnie mój ostatni projekt. Mała Wiktoria bardzo lubi tego kotka, a ja postanowiłam zrobić jej niespodziankę. Jednak chciałam żeby się troszkę różnił i wyposażyłam go w smoczek.

Sama zrobiłam odręcznie wykrój a elementy "twarzy" namalowałam cienkopisem.

Sukienkę również sobie wymyśliłam sama, a stworzenie jej było dla mnie najtrudniejsze. Jakoś sobie poradziłam i nawet można ją zdejmować:)  Ręce i nogi przyszyłam przy udziale guzików i są oczywiście ruchome. Na koniec przykleiłam wspomniany smoczek.

Jego kolor jest przekłamany na zdjęciu, ponieważ w rzeczywistości to ciemny różowy, taki pasujący do sukienki i kokardki.

 

Hello Kitty ma 48 cm, także jest spora. Pasują na nią ubranka z mojej Jagody:)
Jak Wam się podoba?
Kotka Hello Kitty zgłaszam do kociej zabawy tutaj

A jeśli macie ochotę na więcej o mnie i moich zainteresowaniach, to zapraszam tutaj do cyklu: "Mama z pasją". Będzie mi miło:)
Pozdrawiam Was ciepło, wiosennie i życzę wszystkiego miłego:)

Czytaj dalej »

Kosz wiklinowy - efekt uboczny:) oraz "Zaklinacz czasu" - cytaty.

17

Witajcie:) Gdy robiłam ostatni kosz opowiadałam jak trudno mi szło i z czym miałam problemy. Najbardziej z tym, że moja plecionka schodziła do środka. W pewnym momencie, gdy był już dosyć duży zdenerwowałam się i go zostawiłam a zaczęłam drugi, który już pokazywałam. Tamten zaś odstał swoje i okazało się, że żal mi wyrzucić, więc część zwężającą rozplotłam a to co było proste zostawiłam i na tej wysokości go zakończyłam. Następnie dorobiłam przykrywkę, pomalowałam lakierobejcą i jest. Służy mi na kłębki, bo dokładnie taki był mi potrzebny.

Co o nim myślicie?

:) Jagódka od razu go testowała:) Śmieszy mnie to ujęcie, bo kojarzy mi się z Kubusiem Puchatkiem:)

Ostatnia książka, którą przeczytałam to "Zaklinacz czasu".

 Czyta się bardzo szybko i przyjemnie - rozdziały krótkie, jednak skłaniające do refleksji i zwolnienia tempa.

Zanotowałam sobie cytaty godne zainteresowania. Często tak robię:) Może i Wam się spodobają.

"Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie.

Jest dokładnie wtedy kiedy trzeba".

"Tego co zrobiliście do tej pory nie da się cofnąć.

To co zrobicie potem jeszcze nie zostało zapisane" 

Mitch Albom

Lubię takie książki, które po przeczytaniu nie pozostają bez echa. Takie, które zostawiają coś w duszy i takie, o których myślę jeszcze długo. Nawet kilka dni.  A zanim wezmę kolejną czekam aż mi myśli na temat poprzedniej wybrzmią w głowie do końca. Ta książka właśnie do takich należy. Cieszę się, że miałam przyjemność ją przeczytać. Skłoniła mnie do tego recenzja na jednym z blogów. Nie pamiętam w tej chwili, u kogo to było. 

Teraz czytam bajki:))Takie dla dorosłych. Można powiedzieć terapeutyczne:)

"Pozwól, że Ci opowiem...bajki, które nauczyły mnie jak żyć" Jorge Bucay.

Również, warto przeczytać.

Dziękuję Wam, że jesteście i za każde Wasze słowo...za kontakt:) Pozdrawiam cieplutko:)

Czytaj dalej »

Trampki niemowlęce wykonane szydełkiem.

29

Witajcie Kochani:) Przede wszystkim bardzo, bardzo mocno dziękuję za życzenia świąteczne. Niezmiernie mi miło, że o mnie pamiętałyście:) Mam nadzieję, że spokojnie spędziłyście ten czas i z weną powróciłyście do Waszych robótek:)

Ja co nieco sobie dłubię ale ani chęci, ani zapału nie mam, niestety.

Cieszę się jednak, że choć ciepło do nas wróciło i słoneczko grzeje.

Wczoraj nawet troszkę popracowałam w ogrodzie. Na raty co prawda, bo Jagoda spała trzy razy po kilka minut ale zawsze to już coś:)

A dziś mam do pokazania buciki - trampki, które jakiś czas temu zrobiłam.

Należą do tych większych, tzn. mają aż 13 cm!

Jak na buciki niemowlęce to dużo. Na Jagodę są za duże ( w maju roczek).

 

 

 

Przyznaje, że trudno było je sfotografować a także utrzymać fason, właśnie dlatego, że są większe.

Ale czy mogą być? Sami osądźcie.

Jakiś pesymizm dziś przeze mnie przemawia:(

A taka królewna nas wczoraj odwiedziła:

 Ach, piękna była. W słońcu błyszczała się złoto. Nic tylko koronę jej wcisnąć na głowę;)

 A na koniec moje słoneczne bratki:

Jak ja kocham kwiaty...

Pozdrawiam Was bratkowo;), cieplutko i słonecznie...

Czytaj dalej »

Nowa żyrafka.

37

Witajcie Kochani:)

Tym razem nowa żyrafka zrobiona dla Jagódki. Przypomnę, że poprzednią zabrała Wiktoria:) klik a ponieważ bardzo mi się podobała obiecałam sobie, że zrobię taką podobną Jagodzie:)

No i jest:

 

Nóżki ma ruchome tym razem. No i inaczej przyszyte. 

Zależało mi też na tym, żeby była ciepła i energetyczna dlatego wybrałam właśnie ten materiał.  

Nie ma, co prawda buta na szyi:) ale jest (chyba) równie sympatyczna:) tak sądzę;)

A Wy co sądzicie?

Powiem Wam, że u mnie zima wczoraj była, brrrr.

Straszna śnieżyca, zawierucha i zimno.

A dziś czasem deszcz a czasem słońce, grad i wiatr. 

Już się łudziłam, że będzie tak pięknie jak było....

A tu znów chłody nastały, niestety.

A więc póki co, żegnam Was i ocieplam moimi tulipankami:))))

Czytaj dalej »

Podusia z sówkami - jeszcze cieplutka:)

32

Witajcie:) Dziękuję pięknie za wyrozumiałość co do mojego kosza. 

Myślę, że to nie jest moja dziedzina i na razie dam sobie spokój.

Podszlifuję za to szycie bo mnie nieco wciąga!!!!

Dziś po prostu pękam z dumy! Wiem, wiem dla mistrzów szycia to takie nic, ale to moje początki jak pamiętacie i dlatego z poniższego jestem mega dumna:)

Potrzebowałam dla Jagódki malutką podusię do wózka i nareszcie udało mi się ją wykonać.

Wyjęłam wczoraj prawdziwą maszynę i uszyłam (już nie ręcznie i nie maszyną ręczną jak do tej pory)  taką podusię. Ma około 25/30 cm, bo taka właśnie była mi potrzebna.

Po wypchaniu jest tak mięciutka i milutka jak najmilsza przytulanka.

Bardzo mnie to cieszy.

a tak wyglądała przed wypełnieniem:

 

I jak Wam się podoba? Co sądzicie o moich początkach?

A tutaj jeszcze moja nagroda niespodzianka za udział w konkursie na blogu malwinkowo.

Dziękuję pięknie:)))
A Was zachęcam do zajrzenia i zobaczenia jakie piękne prace z papierków i nie tylko robi Malwinku:)
.................................
Muszę Wam powiedzieć, że ostatnio odkąd zrobiło się cieplej i słoneczniej udaje mi się spędzić około godzinki czy półtorej w ogródku.
Dziś również zdążyłam w tym czasie sporo uporządkować  i jestem bardzo zadowolona:)
A pracy jest mnóstwo. Ja muszę bardzo ten czas rozdzielać między wiele rzeczy bo moja córcia nadal taka absorbująca. Najlepiej by było gdybym ją ciągle nosiła na rękach:)

Pozdrawiam Was cieplutko i życzę miłego ciepłego weekendu:)

Czytaj dalej »

Kosz/osłonka z papierowej wikliny. Przebiśniegi i ciasto bananowe.

21

Witam Was prawie wiosennie:0) U nas dziś deszczyk padał i padał:)

 Zauważyłam, że żyrafa z poprzedniego postu zyskała popularność:)

A więc chyba się spodobała. A sądząc po Waszych przemiłych komentarzach, to na pewno. Jest mi bardzo miło i serdecznie dziękuję za te wszystkie miłe wpisy:)

Dzisiaj przybywam z kolejnym moim tworem. Tym razem nie szyciowym ani szydełkowym ale plecionym z papieru.

To mój drugi kosz. Pierwszy, który zrobiłam kilka lat temu chyba nawet nie został uwieczniony. Teraz potrzebowałam dużej osłonki na donicę i postanowiłam spróbować zrobić ją sama.

Nie powiem, że było łatwo. Taki duży kosz jest znacznie  trudniej wypleść niż malutki.

Najciężej mi było zachować kształt. Często schodził się do środka więc rozplatałam i plotłam od nowa. W końcu pomogłam sobie wkładając do wnętrza wiaderko i wyplatałam na nim. To mi nieco ułatwiło ale mam świadomość, że nie jest doskonały. Sądzę jednak, że po to prowadzimy nasze blogi typowo hobbystyczne, żeby pokazywać nie tylko to co idealne ale również nasze początki w jakiejś dziedzinie, pierwsze koślawce czy później ewentualne postępy... Jest się wtedy do czego odnieść.

Nie chcę nic idealizować i pokazywać tylko to, co uważam, że w miarę mi wyszło. Bo po co? 

Rękodzieło to nie fabryka i maszyny a nasze ręce , które wciąż się uczą. Nie wiem jak Wy myślicie ale ja tak uważam. I dlatego pokazuję mój kosz:)

Kosz ma 29 cm wysokości a obwód 103 cm.

 To zdjęcie wykonane na dworze. Powiem Wam, że naprawdę starałam się wyplatać bardzo równiutko i miałam wrażenie, że tak robię. Jednak, gdy odrywałam się od pracy by zobaczyć efekt okazywało się, że nie jest tak jak myślałam. Jeszcze nie zgłębiłam w czym rzecz:(

Może coś podpowiecie?

 A to zdjęcie już w domu. Pomalowałam go lakierobejcą. A następnie jeszcze lakierem.

I troszkę wiosny:

 A tutaj jeszcze mała wzmianka na temat ciasta bananowego:

Upiekłam je po raz pierwszy. Dotąd chodziło tylko za mną i prześladowało na Waszych blogach:)

Aż w końcu przyszła na nie pora. 

Skorzystałam z tego przepisu klik . A to dlatego, że jest mnóstwo wersji tego ciasta i gdy wchodziłam na przepisy zaprzyjaźnionych blogów okazywało się, że jakiegoś składnika mi brakuje. A ciasto piekłam spontanicznie wieczorem i akurat z tego przepisu wszystko miałam:)

Powiem Wam, że wyszło pyszne i bardzo mi smakowało. Jedynie uważam, że ilość cukru w przepisie była zbyt duża. Banany są mocno słodkie i w sumie wyszło ZA słodkie:) Ale mnie to nie przeszkadzało w pochłonięciu go w całości:)

Tak, tak dobrze czytacie. Sama zjadłam całe to ciasto, hi, hi.

Moja Połowa była tak "miła" powiedzieć, że takiego nie lubi i mogę je sobie sama zjeść:)

Też macie w domu takie Połówki? co to gardzą ciastem?:)

Niewiarygodne, że tak można:)

 

Czytaj dalej »